Psalm 139

Als een mens mij zo zou kennen,
Werd hij gillend gek.
Als een mens mij zo zou kennen,
Zou hij kijken met zo’n blik.
Die blik, die jij mensen ook soms geeft.

Als een mens er altijd zo zou zijn,
Zoals U er bent,
Werd ik gillend gek.
Dat gevoel, wat je soms al hebt.

Als ik denk aan Gods kennen,
Dan voel ik die liefde.
Als ik denk aan Gods kennen,
Voelt het alsof ik onmogelijk fout kan gaan.

Steeds vaker bent U mijn Oceaan.

http://youtu.be/HQvkcVNdgPo

Het kerstverhaal volgens Tim en Sam.

‘Het kriebelt zo lekker! Toch Sammie?’ roept Tim naar z’n konijn. Samen rollebollen ze in het stro in de stal. Tim’s haar zit helemaal onder het stro en Sam is eigenlijk nergens te zien. Verstopt ergens in een hooibaal steken twee oortjes, en hoor je licht gesnuf. Tim duikt er half bovenop en Sam klimt snel op Tim’s buik. ‘Het is hier fijn he Sam? Ik wil hier blijven!’.
“TIM! ETEN!’. ‘Bah, dat is papa! We moeten eten denk ik.. Kom Sam.’ Tim pakt z’n konijn op, en rent snel de grote deur van de stal uit, die met een harde knal achter zich dicht valt.

Als even later Tim na het eten in bed ligt, met een rond rennende Sam in het kooitje naast zijn bed, hoort hij geluid. Dat is best gek, want hier in de buurt is het ’s avonds altijd heel stil.. Tim ligt met gespitste oren in zijn bed, zelfs Sam’s oortjes staan rechtovereind! Hij hoort een vrouwenstem.. Maar ook een mannenstem.. En huh, dat klinkt wel als een ezeltje! ‘Wie zijn dat Sam? Wat komen ze doen?’. Tim is eigenlijk een beetje bang, want hij heeft van papa gehoord dat hun keizer allemaal regels aan het opleggen was.. Hij weet dat z’n papa boos op hem zou worden als hij gaat gluren uit het raam.. Dus Tim blijft muisstil liggen en probeert alles te horen.

‘Het is een jongen!’ Tim gaat rechtop in zijn bed zitten. Dit heeft ie al eens gehoord midden in de nacht.. Maar toen was het omdat zijn broertje Evan geboren werd.. En hij weet écht zeker dat zijn moeder nu niet zwanger was.. Dan maar een boze pa: Tim gaat naar het raam en gluurt.. D’r staat niemand buiten. Waar komt het geluid dan vandaan? Zachtjes loopt hij de trap af naar beneden, en doet de deur *krrrr* open. Midden door de kou loopt Tim naar de stal, waar hij vanmiddag nog aan het rollebollen was door het stro. Met een kratje onder z’n arm sluipt Tim naar het raam van de stal en zet deze voor het raam. Bibberend van de kou staat Tim door het raam te gluren.. En daar.. in een klein soort wiegje ligt een baby. Inderdaad, een jongen. Een trotse papa en mama staan erbij, terwijl Tim hun paard Beauty een beetje verward rond ziet drentelen in haar stal.. Tim hoort de vrouw iets fluisteren.. Hij drukt zijn oor tegen het raam en heel zacht hoort hij: ‘en we noemen hem Jezus’. Gekke naam, denkt Tim. Maar Tim heeft nog geen flauw idee hoe groot deze kleine baby zou worden. En dan bedoelen we niet in lengte.. 🙂

080dd83de93f1f4e8eb4d52fe889424e

Fijne kerstdagen, en een gelukkig 2015, met hopelijk veel Colourful Confetti!
Liefs, Yentl

1 Makkabeën 1 (Apogrief boek)

“Ze terroriseren. Serieus, ze terroriseren de school gewoon. Elke dag is er wel weer iemand het slachtoffer van aan de kapstok gehangen worden, of met je hoofd in de wc-pot.. Ja, dat klinkt misschien grappig nu, maar wacht maar tot het jou overkomt. Het is echt een hel op school, en gewoon niemand durft meer wat te zeggen..” Laura – 15 jaar.

“Nou ja, er is geen probleem hoor. Ja. Het is misschien wat onrustig op school. Maar alles verloopt prima, en ik ben eigenlijk wel tevreden met mijn beleid. Er heerst een fijn klimaat tussen de leerkrachten, maar ook de leerlingen voelen zich op hun gemak. En er zijn een paar die er echt uitspringen, dat zijn een beetje mijn lievelingetjes. Die doen ook alles wat ik zeg, ze volgen een soort stage bij mij!” Directeur – 45 jaar.

“Wat nou een probleem? D’r is geen probleem! Als jij een probleem hebt, dan sout je maar een end op of ik hang je aan de kapstok samen met die vrome kinders!” Pim – 17 jaar.

“De sfeer is niet echt fijn nee. En je kan je ook niet bepaald veilig voelen.. Maar we zijn nog steeds doorgegaan met ons gebedsgroepje. Het geeft wel wat spanning en je voelt dat je er niet heel relaxt bij zit, maar je kan niet alles hebben.. En juist nu is het dan toch belangrijk dat wij onszelf blijven? Dit is waar wij voor staan, dit is waar wij voor gaan, dus ik ga gewoon door. Dan hangen ze me maar elke week aan de kapstok. Ik heb tenminste vrienden die me ervan af helpen.” Laurens – 16 jaar.

“Oh en de directeur, die de baas zou moeten zijn en hier over zou moeten overzien, is trouwens degene die dit gestart heeft. Dat weten niet veel mensen, maar hij gedraagt zich absurd. Iedereen moet zijn zoals hij wil dat ze zijn. Absurditeit all the way” Laurens – 16 jaar.

– – –

Voor de liefhebber, aangezien het niet in je Bijbel staat: http://nl.wikisource.org/wiki/Apocriefe_boeken/1_Makkabe%C3%ABn_1
(want nee, Makkabeën gaat niet over een geterroriseerde school :))

Romeinen 6.

‘Gast, snap je er nou nog niks van?’. Iedereen zucht diep, terwijl ze me gefrustreerd aankijken. ‘Ja, sorry hoor! Ik kan het ook niet helpen.. Waarom wordt er dan ook niet beter uitgelegd?’.

Opeens besefte ik me, dat ik wel kan blijven proberen te zijn als de rest, blijven proberen om alles te snappen. Maar ik ben niet zo. Dus ik schreef op een blaadje:

“Ik ben niet zo, van het snelle snappen.
Ik ben niet zo, van het snelle lezen.
Ik ben niet zo, van dat begrijpend lezen. Ik heb dat nooit gekund.

Al die woorden die op elkaar lijken
Zonde, leven, genade, dood, doop.
Door de doop ben je gedood.
Nee.
Door de dood ben je gedoopt.
Nee.

Laat mij een tekst maar honderd keer lezen.
Leg mij maar eens kalm uit wat er staat.

Lees de tekst, vijf keer, echt. en ga met mij koffie drinken om ’t uit te leggen. Want sommige teksten kan ik gewoon niks mee. Maar hee, er is een blog. 🙂 Dus ik mag me weer op een nieuwe tekst storten.

Vol hoofd.

Ik wilde even een blog doen, omdat het alweer even geleden is. Dat komt omdat ik van een leuk persoon een bizar moeilijke bijbeltekst (Romeinen 6) heb gekregen en ik daar tegen aan hik. 🙂 Maar daarnaast neem ik de tijd niet voor m’n blog, wat ik jammer vind. Op een Retraite van Ichthus werd gezegd ‘als iemand geen tijd heeft, dan heeft ie gewoon geen prioriteit’. Nu vind ik dat wat kort door de bocht, maar zat ik bij mezelf na te denken.. Ik heb meerdere dingen waar ik zeg geen tijd voor te hebben, terwijl ik er gewoon echt de prioriteit niet aan geef. En dat ik de prioriteit niet aan mijn blog geef, vind ik zonde. Omdat mensen er leuk op reageren en lijken te genieten van mijn verhaaltjes/gedichtjes, vind ik het zonde. Maar ook omdat het maakt dat ik bezig ben met de Bijbel, wat een goed iets is, daarom vind ik het ook zonde dat het niet mijn prioriteit heeft.

En daarnaast heeft mijn hoofd de eigenschap ontwikkeld om heel veel dingen te onthouden en heel veel dingen te zien en op te merken en over al deze dingen na te gaan denken. Lig ik in mijn bed, dan ga ik niet nadenken over Romeinen 6, dan ga ik nadenken waarom de mevrouw in de bus met haar rode jas en gekke vlecht zo chagrijnig keek en of dat misschien kwam omdat het meisje naast haar heel hard zat te huilen, waarbij ik geconcludeerd had dat het meisje zo hard huilde omdat de mevrouw in de bus met haar rode jas en gekke vlecht geen greintje aandacht aan het meisje besteedde. Leuk om te zien, vermoeiend om er over na te blijven denken. 🙂

Dus. Ik ga iets bedenken waardoor ik concreter en meer met mijn blog/de Bijbel bezig ben. En nu heb ik nog maar even na zitten denken over Romeinen 6, in plaats van over de maaltijd van Ichthus en welke mensen er waren en wie bij elkaar aan tafel zaten en waarom die ene persoon zo niet geïnteresseerd naar z’n gespreksgenoot keek en waarom mensen lange mededelingen doen en waarom mensen zo’n lange mededeling doen zonder clou doen waardoor je eigenlijk allang afgehaakt bent, maar je aan het eind toch nog graag wilt weten wat nou de clou van het verhaal was, die je helaas gemist hebt omdat je afgehaakt was omdat het zo’n lang verhaal zonder (maar eigenlijk met) clou was. Wauw.

Ik denk dat ik inspiratie heb voor Romeinen 6. Dus dat komt zo.