Jesaja 60

Hee jij.
Ja jij.
Jij bent van Mij.

Het maakt Mij niks uit,
Dat jij niet geliefd was.
Ik heb jou gered en
Je zal niet weten wat
Je overkomt.

Door Mij zal je stralen in vreugde,
Door Mij zal jouw hart blij zijn.
Maar jij hoeft niet altijd
In je eentje
Je licht te laten schijnen.

Luister naar Mij.
Ik zal voor jou licht geven.
Ik zal
Voor jou
Met jou
Samen
Schitteren.

Daniël 4

‘Ik heb hem al zo vaak gewaarschuwd, hij luistert gewoon echt niet..’.
‘Nou, weet je.. Dan moet ie het zelf maar oplossen. Hij ontdekt vast op een gegeven moment zelf wel dat we hem gewaarschuwd hebben.. Hopelijk is het dan nog niet te laat.’

Zo liep een stukje van het gesprek tussen Nathan en Stef. Het ging over hun beste vriend, Jefta. Jefta was een beetje een bijzondere jongen. Hij is 23 jaar en leidt het leven van een ‘echte’ student: hij gaat naar veel feestjes, hij drinkt lekker veel bier, rookt af en toe wat en heeft nou niet bepaald lang verkering telkens.. Nathan en Stef daarentegen zijn andere types. Ze houden ook wel van een feestje, en van een biertje, en roken misschien ook wel eens een sigaartje; maar in andere mate dan Jefta. En beide jongens hebben al een redelijke tijd een vriendin. Kortom, ze verschillen wel van elkaar. En toch zijn ze beste vrienden. Ze kennen elkaar al erg lang, sinds ze ukkies waren.

Nathan en Stef zijn bang. Bang dat Jefta een soort verdwaald raakt in zijn wereldje, waar ie dan nog met moeite uit gaat komen. En ze vinden dat zo zonde, want Jefta is een toffe, lieve en ook best intelligente jongeman, die echt veel potentie heeft in het leven. Klinkt het gek als ze dat zo vinden? Ze willen niet oordelen eigenlijk, maar dat is zo lastig. En Jefta reageert ook altijd zo irritant. ‘Ja maar gasten, stel je niet zo aan, leef ook een beetje! Het is toch heerlijk om een keer een avondje door te halen met bier en meisjes?’. Nathan en Stef doen hun uiterste best om niet te doen alsof hun levensstijl het meest perfect, 100% goed is. Nee, zij hebben al zo vaak tegen Jefta gezegd dat zij ook fouten maakten en dat zij ook wel eens afdwaalden.. ‘Nathan.. Stef.. Hou nou eens op met jullie gelul over je levensstijl. Je leeft niet eens, je doet niks. Geniet ook eens wat meer, laat jezelf gaan. En geloof mij nou ook eens, als vrienden zijnde, dat ik echt wel weet waar ik mee bezig ben en ook echt best op tijd kan stoppen als dat nodig is!’.

Op een gegeven moment draaide toch Jefta’s wereld om en luisterde hij naar de woorden van Nathan en Stef. Hoe dat zo? Minder leuk verhaal, iets met téveel alcohol, ziekenhuizen, boze ex, en dergelijke. Daar gaan we maar niet dieper op in.

Op een gegeven moment draaiden toch Nathan’s en Stef’s wereld om en luisterden zij naar de woorden van Jefta. Hoe dat zo? Minder leuk verhaal, iets met téveel alcohol, ziekenhuizen, boze ex, en dergelijke. Daar gaan we maar niet dieper op in.


Sorry voor het extreem generaliserende beeld van studenten of misschien feestende jongeren. Daniel 4 is een lastig stuk om in korte tijd naar iets normaals te vertalen zonder in extremen te praten. 🙂

Johannes 6

“Het is echt niks. Het stelt toch echt niks voor.. Wat zou Hij dáár nou aan hebben? Dat helpt Hem geen meter vooruit en ik ben m’n brood en vis dan kwijt..”. Dat schoot allemaal door zijn hoofd. Niet heel gek, als er zoveel mensen voor je zitten.. Hij was al gaan staan en in de richting van Jezus aan het lopen, maar iets hield hem een beetje tegen..  Hij had maar vijf broden en twee vissen.. en je had die menigte mensen moeten zien.. Niemand zag hem trouwens staan, hij liep tussen alle mensen door, werd een paar keer in zijn zij gebeukt door de drukte aan mensen en kwam uiteindelijk een beetje vooraan..

Alle gedachten die daarnet nog zo hard door zijn hoofd vlogen waren stil. Hij trok de eerste de beste persoon waarvan hij wist dat die bij Jezus hoorde aan zijn jas. Andreas draaide zich om, luisterde met een half oor naar wat hij zei en keerde terug naar Jezus. Hij had geen flauw idee of Andreas er wat mee zou gaan doen.. Volwassenen luisteren toch zo vaak maar half naar wat een kind zegt.. Op een gegeven moment voelde hij iemand kijken. Hij keek op en zag Jezus hem aanstaren. Alle gedachten die daarnet zo heerlijk stil waren begonnen meteen weer: “Oh, Hij zal ook wel denken.. Hij heeft toch niks aan zo weinig eten.. en dan kom ik Hem ook nog eens in Zijn tijd storen.. Als iedereen dat zou doen..”. Maar hij hoorde Jezus tegen zijn discipelen praten.. Hij ving maar flarden op.. “gras, … zitten, …”. Achter zich ging de hele meute mensen op de grond zitten en hij hoorde Jezus voor het eten bidden. “Welk eten?! Mijn eten, dat is toch veel te weinig?!”.

Hij heeft met open mond staan kijken. Zijn vijf broden, en zijn twee vissen, die van zo weinig nut leken, hebben de magen van iedereen gevuld. Het was magisch. Hij keek naar Jezus, en Jezus keek terug en gaf een knipoog. En in die ene knipoog zat liefde, zat vertrouwen en zat ‘jij bent genoeg, ook jij hebt nut!”. Dat zal hij nooit vergeten.

Efeze 5.

Ik geef je leven, helemaal nieuw.

Nee, je doet het niet alleen.

God is je voorbeeld, God geeft de weg.

Hoe moeilijk het ook is dat Ik dat zeg.

Ik geef je leven, helemaal nieuw,

maar verpest het dan niet meteen.

Houd je slechte woorden eens voor je,

laat je dankbaarheid zien.

Ik geef je leven, helemaal nieuw,

maar gedraag je als een kind.

Een kind van God, vol goede dingen.

Ik geef je leven, helemaal nieuw,

maar hou het nieuw en hou het mooi.

Want Ik geef het je niet zonder reden.

Houd dat voor ogen, houd dat in zicht.

Ik geef je nieuw leven, niet voor niks.